fbpx
Hermafroditus, man, vrouw, tweeslachtig

Hermaphroditus is een kind van Hermes en Aphrodite. Zowel man als vrouw.

De 43e vraag in de reeks is echt een gewetensvraag: Kun jij herkennen of een boek door een man of vrouw is geschreven? Best lastige vraag weer. Ik schreef voor Frontaal Naakt deze zomer een 18+-verhaal (niet klikken als je aanstoot neemt aan dit soort verhalen) in het kader van een wedstrijd. Het commentaar van één van de reageerders daar was dat het verhaal geschreven leek door een man. Toen ik mijn frustratie uitte in #blogpraat, zei een van de deelneemsters dat het juist een compliment zou moeten zijn omdat het heel moeilijk is om te schrijven alsof je van het tegenovergestelde geslacht bent. Dat stelde mij gerust.

Kennelijk is er dus een vrouwelijke manier van schrijven en een mannelijke manier van schrijven. Waar dat in ligt, ik weet het niet. Misschien zijn mannen inderdaad explicieter in hun schrijfstijl en vrouwen veel subtieler. Maar subtiliteit is niet echt aan mij besteed. Als ik een boek zou schrijven, dan zal dat gewoon zeggen waar het op staat. Ik houd ook niet van subtiele hints enzo. Geef mij maar gewoon de waarheid, daar kan ik meer mee. Het verschil tussen de vraag of ik misschien een Fisherman’s Friend wil of dat je gewoon tegen me zegt dat ik uit mijn straatje rioleer.

Maar goed, ik dwaal af.

Kan ik herkennen of een boek door een man of een vrouw is geschreven?

Nee, dat kan ik niet. Ik ken auteurs die geweldig schilderachtig kunnen schrijven, met veel details in de beschrijvingen, maar ook autrices die net zo expliciet kunnen zijn als ik. Ik ken mannen die met de botte bijl overal doorheen ploegen, maar ook schrijfsters die met veel subtiliteit en oog voor detail een prachtige scene kunnen toveren.

Overigens is er maar één voorbeeld dat me te binnen schiet: J.R.R. Tolkien als schrijver met schilderachtige scenes en Tess Gerritsen die in een paar pennenstreken het lijk van een moord in alle ontluisterende eerlijkheid beschrijft. Beiden vind ik op hun eigen manier goede auteurs. Ik waardeer zowel het subtiele spel van Tolkien als de rauwe naaktheid van Gerritsen. En eerlijk gezegd, maakt het me niet uit of een man of een vrouw het boek geschreven heeft. Als ik maar lekker kan lezen.

Pin It on Pinterest