fbpx

Alleen met de goden: beklemmendDe afgelopen weken las ik Alleen met de goden van Alex Boogers. Het boek vertelt het verhaal van een jongen die opgroeit in een gezin waarvan de vader in de gevangenis terechtkomt voor een moord. Het kind, Aaron Bachman, wordt blootgesteld aan veel gescheld en geschreeuw. Zijn vader besteedt wel wat aandacht aan hem, maar zijn moeder verwaarloost hem. Het speelt zich af in Rotterdam West. De sfeer van het boek is beklemmend. Zeer beklemmend.

Van de achterflap:

De elfjarige Aaron Bachman ziet op een avond een man roerloos in de deuropening liggen. Zijn vader staat met gebalde vuisten in de gang. Hij brult dat Aaron naar de huiskamer moet gaan. De vader belt met de politie en geeft zichzelf aan.
Zo opent deze overweldigende coming-of-age roman, waarin Alex Boogers al zijn thema’s laat samenvloeien: verstoorde familierelaties, liefde en verlating, vechten om te overleven, schrijven om te groeien. Tegelijk is deze ontroerende, meeslepende vertelling een zoektocht naar een vader.

Na deze gebeurtenis eet Aaron wekenlang patat en een frikadel omdat zijn moeder niet voor hem kookt. Als dat hem de neus uit komt, zoekt hij zijn avondmaaltijd elders – hij eet witte rijst met babi pangangsaus en kroepoek bij de Chinees. Na een aantal maanden begint zijn moeder weer te koken.

De beklemmende sfeer wordt niet alleen duidelijk door de inhoud van het boek: het schelden, het roddelen, de troosteloosheid van de wijk waarin Aaron woont en het gepest op school, ik lees het ook in de zinnen.

De zinnen zijn staccato: kort en simpel. Duidelijk van een jong kind. En later van een jongen die een gemiddelde opleiding heeft. Maar het draagt voor mij bij aan de beklemming die zich in het hele boek afspeelt.

We waren hamsters in een rad. Als je je probeerde vast te klampen, tolde de wereld om je heen. Het hielp als je je woede uitte. Dat was het, denk ik. Dat gekrabbel in schriften. Ik zocht een manier om mij te uiten. blz 67.

Ondanks de beklemming die ervan uitgaat, is het boek het lezen meer dan waard. Een tip: lees het niet achter elkaar door. Je raakt namelijk zelf ook enigszins bedrukt van het verhaal.

Lees hier wat anderen over dit boek zeggen.

[bol_product_links block_id=”bol_554151028e355_selected-products” products=”9200000036299506,9200000038942359″ name=”notjustanybook” sub_id=”” link_color=”EA2C4D” subtitle_color=”F98738″ pricetype_color=”590805″ price_color=”EA2C4D” deliverytime_color=”590805″ background_color=”F4F1ED” border_color=”E5D3A9″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”0″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Dit is mijn eenentwintigste boekrecensie voor Not just any book. Ik heb dit boek gratis gekregen, maar dat heeft in geen enkel opzicht mijn mening over het boek beïnvloed. De link naar het boek is een affiliate link. Dat betekent dat ik een beetje geld krijg als jij dit boek of een ander koopt.

geen smoesjes meer, inspiratie vind je overal, teksten openen

Schrijf je in voor de wekelijkse inspiratiemail

Iedere week krijg je een mail met een schrijfopdracht die je inspiratie geeft om een kort verhaal te schrijven. Dit kun je dan publiceren op je blog, of lekker voor jezelf houden. Af en toe zal ik ook informatie sturen over schrijfcursussen en andere tekstgerelateerde zaken.

Je bent succesvol ingeschreven!

Copied!