fbpx

Soms vergeet ik dingen. Dat ik schoolwerk moet nakijken, dat ik nog dat ene SO moet klaarleggen voor deze of gene klas. Dat ik een boodschap zou meenemen. Maar wat ik niet vergeet is dat mijn vader vandaag 67 jaar zou zijn geworden. Helaas heeft hij dat niet gehaald. Hij is namelijk al vier en een half jaar niet meer bij ons.

De tijd gaat soms heel snel. Dan denk ik: “Jeetje, al weer zo lang geleden?” En dan probeer ik me die kenmerkende dingen van mijn vader te herinneren. En soms lukt dat niet. Ik weet bijvoorbeeld nu al niet meer hoe zijn stem klonk, met de intonatie en buigingen. Ik kan het me niet meer voor de geest halen. Ik kan zijn stem niet meer horen klinken in mijn oren.

De tijd gaat soms heel langzaam. Dan kan ik me nog gesprekken herinneren die we samen voerden. Gesprekken over onbenullige dingen en over grote dingen. En dan lijkt het gisteren dat hij er nog was. Ik weet nog dat mijn vader vaak oefeningen deed om zijn vingers soepel te houden, zodat hij beter blokfluit kon spelen. Ik weet nog dat mijn zusje dat altijd heel irritant vond. Dat brengt dan een glimlach om mijn lippen.

Maar ik vergeet. Ik vergeet steeds een klein beetje meer. Nu is het alleen nog maar zijn stem. Maar wat vergeet ik straks nog meer?

foto

Pin It on Pinterest