fbpx

mensenHet debat verhard. De standpunten polariseren. Het uitschelden is begonnen. Kreten van zeventig jaar en langer geleden ontsieren gevels in dorpen. De rillingen lopen over mijn rug: “Eigen volk eerst.”

Dit kreeg ik als antwoord van een jurist op een vorige tweet:

Ik vind het doodeng. Ik zie vergelijkingen met de opkomst van het nationaal socialisme in het Interbellum. Overigens betekent dat niet dat we dan maar iedereen voor rotte vis moeten uitmaken:

Tofik Dibi door de bocht

Zowel links als rechts van het politieke spectrum verharden zich de uitspraken. En vliegen ze wat mij betreft uit de bocht. Er lijkt geen ruimte meer te zijn voor nuance, voor redelijkheid en voor een open blik. Voor vertrouwen in de goedheid van de mens.

Misschien maakt mij dat naïef, eigenlijk weet ik dat wel zeker, dat ik naïef ben. Dat is dan jammer. Natuurlijk weet ik dat er rotte appels tussen zitten, maar moeten we die appels de rest van de mand laten aantasten?

Ik zie mensen

Dat zei ik tegen Hakim. Ik zie geen aparte volkeren. Ik zie mensen die recht hebben op een veilig thuis, op scholing en het recht op gelukkig zijn.

Ik zie mensen die op de wereld wonen: ik zie geen landsgrenzen. Ik heb namelijk nog nooit een streepje op de grond gezien tussen België en Nederland.

Ik weet dat het niet mogelijk is, maar als we het hebben over mensen, dan zou ik terug willen naar het Pangaea: de tijd dat alle continenten nog als een grote landmassa aan elkaar lagen. Zonder landsindelingen, zonder onderscheid van cultuur, geloof en ras.

Zijn we niet allemaal in de eerste plaats mensen?

 

geen smoesjes meer, inspiratie vind je overal, teksten openen

Schrijf je in voor de wekelijkse inspiratiemail

Iedere week krijg je een mail met een schrijfopdracht die je inspiratie geeft om een kort verhaal te schrijven. Dit kun je dan publiceren op je blog, of lekker voor jezelf houden. Af en toe zal ik ook informatie sturen over schrijfcursussen en andere tekstgerelateerde zaken.

Je bent succesvol ingeschreven!

Copied!