fbpx

Mijn zusje had gezegd dat ze thuis Kerst gingen vieren met zijn viertjes, dus ik maakte mij op voor een rustige Kerst met mijn moeder. De traditionele gourmet op Eerste Kerstdag en dan iets anders op de Tweede. Rond half een was ik in Zoetermeer. We lunchten en daarna startte ik met nakijkwerk voor school. Ik loop wat achter.

Plotseling gaat de deurbel. Mijn moeder doet open en door het kleine gele ruitje van de deur ziet ze alleen maar een klein blond koppie. Dus ze doet de deur open en daar staat mijn jongste nichtje van twee.

“Hallo, oma!”

Dan verschijnen ook mijn oudste nichtje, zus en zwager. Dit hadden we niet verwacht! Wat een rustige Kerstdag had moeten worden, zat ineens vol met nichtjes die wilden spelen en knuffelen en nog meer knuffelen.

Maar de verrassing was nog niet compleet: aan het einde van de middag zei mijn oudste nichtje tegen mijn moeder: “Oma, wij blijven ook slapen.” Mijn moeder geloofde dit in eerste instantie niet, maar toen mijn zusje dit bevestigde, was het geluk compleet voor mijn moeder.

’s Avonds moeten de kleintjes dan naar bed. Mijn oudste nichtje slaapt in wat vroeger mijn slaapkamer was, onder een Dora dekbed. Mijn jongste nichtje slaapt in het ledikantje. Om acht uur kwam mijn oudste nichtje eerst naar beneden: “Ik kan niet slapen.” Dus mijn zusje mee naar boven, bij haar dochter in bed en hopen dat ze dan in slaap zou vallen. Om half negen hoorden we het jongste meisje huilen. Dat kan ik als tante niet zo goed aan, dus ik ging maar eens kijken wat er aan de hand was. “Nijntje op de rond vallen,” huilde ze. Ik pakte Nijntje op en gaf het aan haar. Maar toen ik vroeg of ze nu ging slapen, zei ze nee en stak haar armpjes in de lucht.

Nijntje

Smelt

En tante pakt haar op. Gaat lekker met haar kroelen en knuffelen en haar hoofdje aaien. Maar als ik haar terugzet in het ledikantje is het weer huilen. Ik ben er niet tegen bestand, dus til haar nogmaals op en ze wijst aan waar ze heen wil: naar het gangetje, naar de kamer van ‘usje’ en dan naar beneden. Tante draagt nichtje naar beneden. Tja, papa wist wel dat die kleine deugniet d’r tante precies kreeg waar ze haar hebben wilde. De kleine was beneden en bij de mensen. Uiteindelijk heeft mijn zusje haar weer naar boven gebracht, in bedje gestopt en die kreeg haar aan het slapen.

In de woorden van mijn zusje: “Je bent net zo sterk als je zwager als het om je nichtjes gaat.”

Als tante mag ik mijn nichtjes natuurlijk schaamteloos verwennen. En oma’s mogen dat natuurlijk ook! Want ook die vond het geweldig dat ze er waren.

Wat heeft mijn moeder een fijne Eerste Kerstdag gehad. En ik ook!
photo credit: Frank de Kleine via photopin cc

Pin It on Pinterest