fbpx

Vandaag was de eerste bijeenkomst van de voorbereiding op de operatie die ik onderga binnen nu en drie maanden. Ik maakte kennis met de groep en ik kreeg een eerste indruk van de mensen waar ik tot december 2014 mee zal moeten werken. Daar zat ook een persoon bij, waar ik nu al moeite mee heb.

Overigens heb ik beloofd dat ik niets over de groep naar buiten zal brengen, ik schrijf de dingen zoveel mogelijk vanuit mijn eigen perspectief en ik houd geslacht, namen van groepsleden en hun zaken dus buiten dit blog.

Dus de eerste bijeenkomst, waar we onder andere de regels binnen de groep vaststelden. We besloten in ieder geval respectvol met elkaar om te gaan. De standaarddingen eigenlijk: elkaar uit laten praten, niet eten in de sessie en dat soort dingen.

Al snel merkte ik dat een van de groepsleden een bepaalde invloed op mij had die mij in mijn schulp deed kruipen. Ik ga proberen om er de vinger op te leggen. Deze persoon kon zaken met zo’n stelligheid presenteren dat dit mij misschien in het verkeerde keelgat schoot. Maar dat is het niet helemaal.

Het karakter van deze persoon deed mij denken aan iemand die zegt wat er op het hart ligt en er niet eerst even over nadenkt. Deze mens is zeer aanwezig en stoot de buurman of -vrouw aan bij herkenning van een verhaal van een ander om dan het eigen verhaal te kunnen doen. En ook dat is niet helemaal een correcte beschrijving van wat deze persoon doet waardoor ik me minderwaardig voel.

Het vervelende is dat ik me in de ondergeschikte positie laat duwen door de dominantie die deze persoon laat zien. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met mijn allergie voor alles wat autoritair is en overkomt. Ik weet uit ervaring dat ik dit soort dingen heel lang geduldig over me heen laat komen en dan veel later pas ineens verbaal uitval, zonder waarschuwing als een kat een haal over je gezicht maak.

Ik stel mezelf een leerdoel voor deze persoon

Of eigenlijk: mijn karateleraar heeft mij een leerdoel voorgehouden, waarvan ik denk ik toch wel ga proberen dit te halen. Ik heb nog geen flauw idee hoe. Mijn karateleraar gaf me wel een zet in de goede richting: beschrijf het gedrag van deze persoon en vertel hoe dit op je overkomt en wat jij erdoor doet.

F*ck.

Dat is eng.

En hij weet dat ik dit verschrikkelijk eng vind. Hij weet dat ik het moeilijk vind om mijn grenzen te bewaken. Maar zei hij: “Wat let je, je ziet ze daarna toch nooit meer.” Mijn karateleraar is een wijs man. Neemt niet weg dat ik dit toch verschrikkelijk en spannend vind. Ik weet nog niet hoe ik dit ga oplossen. Lastig: mijn grenzen bewaken en vertellen dat ik iets niet leuk vind zonder de ander te kwetsen. Prima leerdoel.

geen smoesjes meer, inspiratie vind je overal, teksten openen

Schrijf je in voor de wekelijkse inspiratiemail

Iedere week krijg je een mail met een schrijfopdracht die je inspiratie geeft om een kort verhaal te schrijven. Dit kun je dan publiceren op je blog, of lekker voor jezelf houden. Af en toe zal ik ook informatie sturen over schrijfcursussen en andere tekstgerelateerde zaken.

Je bent succesvol ingeschreven!