fbpx

Na de eerste aflevering van Zomergasten van seizoen 2017, was ik geïnteresseerd geraakt in het boek Ode aan de E-nummers van Rosanne Hertzberger. Ze vertelde gepassioneerd over hoe mensen steeds vaker de E-nummers wantrouwen en hoe ze steeds vaker op zoek zijn naar voedsel zonder E-nummers. Ik werd geraakt door haar passie en schafte het ebook aan.

Ik schreef al eerder in een #50books-vraag over dit boek. Vol goede moed begon ik te lezen. Het begon heel grappig: de ingrediënten van een banaan werden opgesomd. Een banaan is niet zomaar een banaan. Het stukje fruit bestaat uit, hou je vast: suiker, water, glucose, fructose, sacharose, maltose, zetmeel, vezel, verschillende aminozuren en vetzuren en ook nog wat kleurstoffen zoals riboflavine en bètacaroteen, en smaakstoffen zoals methylbutylethanoaat, ethananol en pentylacetaat. Ik eet nog steeds bananen.

En hier zit gelijk een van mijn problemen met dit boek. Ik heb maar een jaar scheikunde gehad in het voortgezet onderwijs. Van alle termen die Hertzberger noemt om een banaan te ontleden, ken ik er misschien maar een paar. Meer dan de helft zou ik moeten opzoeken om ook maar een beetje te begrijpen wat er staat.

Teveel scheikunde naar mijn zin

Al in het eerste hoofdstuk heb ik moeite mijn aandacht erbij te houden. Ik snap het punt dat Hertzberger wil maken: E-nummers zijn niet slecht, het zijn de beste en meest onderzochte en dus ook veiligste hulpstoffen om voedsel houdbaarder te maken, zoet te maken of op andere wijze de smaak te versterken. Maar door in te gaan op verbindingen tussen verschillende zuren en nolletjes en andere scheikundige zaken, schiet ze wat mij betreft haar doel voorbij. Ik begrijp het dan niet meer en heb geen zin om meer dan de helft van het boek op te zoeken.

De auteur neemt ook het paleodieet, kooktrends en andere voedseltrends onder de loep. Maar eigenlijk komt het allemaal op hetzelfde neer: E-nummers zijn niet onverantwoord, je kunt beter letten op de hoeveelheid zout en suiker in je voedsel als je echt gezond en verantwoord wil eten.

Toch wel een ode aan de E-nummers

Wat ik wel heel goed vind aan dit boek, is de manier waarop de schrijfster afrekent met de fitgirls en foodies, die zonder enige wetenschappelijke onderbouwing de E-nummers afschrijven als gevaarlijk voor de gezondheid. En als zij dan toch wetenschappelijke artikelen gebruiken, dan alleen dat wat goed is voor hun praatje.

Een ander pluspunt is de manier waarop Hertzberger laat zien dat voedselproducenten door de ‘clean label’ politiek (het vervangen van E-nummers door natuurlijke ingrediënten) onnodig veel suiker en zout toevoegen aan hun producten. Zo heeft een vruchtensappenontbijtmerk de E-nummers vervangen door banaan waardoor er dus extra suiker in het ontbijt zit. En dat terwijl de regering en het voedingscentrum juist proberen de suiker- en zoutinname te beperken!

Mijn oordeel

Ik heb het boek niet helemaal uitgelezen. De hoeveelheid scheikunde hield me tegen. Maar dat is meer mijn onwetendheid op scheikundig gebied dan dat het iets zegt over het boek. Ik heb het wel doorgebladerd en hier en daar nog stukjes nog gelezen als de titel of tussenkop me interesseerde.

Het belangrijkste vind ik dat Rosanne Hertzberger haar best gedaan heeft om de aannames van foodies en de fitgirls te ontzenuwen. En ze heeft duidelijk gemaakt, dat E-nummers, mits goed gedoseerd, geen enkel probleem zijn. Je kunt beter letten op de hoeveelheid zout en suiker op het etiket en je porties matigen, dan moeite doen om de E-nummers te ontlopen. En daarin is Hertzberger wat mij betreft geslaagd in haar Ode aan de E-nummers.

Lees ook hier een artikel van de Volkskrant over de woedende foodies.

[bol_product_links block_id=”bol_59a0091268e67_selected-products” products=”9200000071452193″ name=”reviewhertzberger” sub_id=”” link_color=”AD232C” subtitle_color=”683C26″ pricetype_color=”EF9B4B” price_color=”AD232C” deliverytime_color=”683C26″ background_color=”FFFFFF” border_color=”683C26″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”0″ show_price=”1″ show_rating=”0″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

geen smoesjes meer, inspiratie vind je overal, teksten openen

Schrijf je in voor de wekelijkse inspiratiemail

Iedere week krijg je een mail met een schrijfopdracht die je inspiratie geeft om een kort verhaal te schrijven. Dit kun je dan publiceren op je blog, of lekker voor jezelf houden. Af en toe zal ik ook informatie sturen over schrijfcursussen en andere tekstgerelateerde zaken.

Je bent succesvol ingeschreven!

Copied!