fbpx

Vandaag woon ik precies een jaar in mijn flatje. Vandaag verhuist mijn moeder. Het is een rare dag.

Ik ben gelukkig in mijn huisje. Ik woon er heerlijk. Ik geniet met volle teugen van mijn uitzicht. Het is er knus en gezellig. En het is meer van mij dan mijn koophuis ooit was.

Vandaag help ik ook mijn moeder verhuizen uit mijn ouderlijk huis. Dat is een beetje verdrietig want daar ben ik opgegroeid. Buitenshuis was het geen gelukkige jeugd, maar thuis was er geborgenheid en rust. En nu vertrekt mijn moeder daar. Mijn slaapkamer was al omgetoverd tot een werkkamer. Daar was al niets meer van mij bij.

Maar wat ik vooral ga missen is de fysieke aanwezigheid van de herinnering. Dat je de woonkamer binnenkomt en dat je vader op de hoek van de bank de krant zit te lezen. Waar hij al zeven en een half jaar niet meer zit. De banken gaan wel mee maar het is toch niet hetzelfde.

Je moeder die op de andere bank zit te lezen of borduren. Ze handwerkt en leest nog steeds maar het is toch anders, want als ze dat nu doet is het mijn huis niet meer.

Het huis waar ik opgroeide is verkocht, de herinnering blijft maar ik zal het nooit meer fysiek kunnen aanraken.

Dag ouderlijk huis.

geen smoesjes meer, inspiratie vind je overal, teksten openen

Schrijf je in voor de wekelijkse inspiratiemail

Iedere week krijg je een mail met een schrijfopdracht die je inspiratie geeft om een kort verhaal te schrijven. Dit kun je dan publiceren op je blog, of lekker voor jezelf houden. Af en toe zal ik ook informatie sturen over schrijfcursussen en andere tekstgerelateerde zaken.

Je bent succesvol ingeschreven!

Copied!